Hello Mr. President

Liam van Cliff

Mr. President 

18 lat, klasa IV

Profil prawniczy

Szermierka, jazda konna, pływanie

Arystokrata z krwi i kości

Przewodniczący szkolnej Rady Uczniowskiej

Rodowity Anglik | Potomek brytyjskiej szlachty | Surowe wychowanie | St. Katherines, jako forma nagrody od rodziców | Wzorowy uczeń | Brak zajęć, które "marnowały by jego cenny czas" | Uzależniony od decyzji rodziców | Wyjazd do USA synonimem wolności | Jego twarz ponoć budzi zaufanie | Zaaranżowane małżeństwo do którego się nie przyznaje i na które nie ma zamiaru przystać | Wyuczone maniery | Nieprzeciętnie przyjazny | Jakimś cudem "ogarnia" tę szkołę | Stoicki spokój, który potrafi zmącić tylko zbyt duża dawka alkoholu | Co najbardziej wszystkich dziwi - nie jest święty | korzysta z chwilowej wolności | Dogada się z każdym i w każdym języku | Nadal zdarza mu się zachowywać zbyt sztywno | Najlepszy przyjaciel ciała pedagogicznego | Załatwi każdą sprawę | Wszystko wie i wszystko umie, a jak czegoś nie wie, to się dowie i nauczy | Książę z Bajki? | Mało wolnego czasu | Wiecznie niewyspany | Kombinuje, jak wykolegować się z rodzinnego biznesu | Niepoprawny romantyk, któremu ktoś kiedyś na pewno złamie serce. | Problemy drugiego świata go nie dotyczą | Przegrywasz dopiero w momencie, kiedy się poddasz.

Powiązania

Ka bum!
Pan przewodniczący się wita.
Takiego ułożonego człowieczka nigdy jeszcze nie prowadziłam, więc to na pewno będzie dla mnie wyzwanie.
Na zdjęciu Drew van Acker
Wszystkie wątki, wszystkie powiązania - tak.
Wolę wymyślać, niż zaczynać.
Show must go on! 

Podejdź bliżej, nie gryzę, zazwyczaj...

charles finley stewart.

17 marca 1995 roku; Londyn

pokój 33; kapitan siatkarzy

sportowiec; klasa IV.

Żaden z niego książę na białym rumaku, no chyba, że liczy się te palące, jak smok 340 koni mechanicznych pod maską śnieżnobiałego audi Q7, którym się wozi. Ot zwykły chłopak - syn redaktor naczelnej brytyjskiego Vanity Fair i właściciela salonu audi właśnie. Pewnie dlatego wszyscy mężczyźni w ich rodzinie jeżdżą samochodami tej marki, a kobiety sięgają jedynie po to czasopismo. Oto przed wami chłopak, który na drugie imię powinien mieć Trouble, ale babci by się nie spodobało, więc dostał imię po dziadku. Wiecznie pakujący się w tarapaty, z których tylko pieniądze rodziców mogą go wyciągnąć. Wiecznie uśmiechnięty, bo w końcu trzeba pochwalić się idealnym uzębieniem. Wiecznie otoczony wianuszkiem wiernych fanek, które są tak głupie, że aż mu czasem ich szkoda. Ale trzeba korzystać, bo życie jest krótkie i nie warto się ograniczać!